Orain dela 1000 urte, Iratiko basaon bazen igel bat oso berezia zena. Sugain izena zuen, baina zergatik zen berezia esango dizuet. Berak begi marroiak eduki ordez, beste igelak bezala, urdinak zituen. Bere istorioa horrela hasten da.
Egun
batean, Sugain beste egunetan, bezala
bere laku
bakartira joan zen. Han,
beti egon ohi zen
bakarrik eta
lasai baina
egun hori ez
zen oso
lasaia izan, printzesa bat agertu
bait zen eta
Sugainek ikusi orduko
esan zion:
-Ez
dut inoiz
horren neska
politik ikusi! Baina
triste dagoela
ematen du.
Printzesa,
negarrez ari
zen eta
berarengana urbildu
zen belauniko jarriz
eta besoekin igela inguratuz
esan zuen:
-Zuk
lagundu nahi
didazu baina
ezin duzu,
besteak barre
egiten didate. Beno
joan beharra
dut.
Igela
zeharo maiteminduta
zegoen eta laguntzeko
erabakia hartuta zeukan
baina nola
lagundu igela
izanik ? Orduan gogoratu zen sorgin
bat ezagutzen zuela eta honen bizitokira joan zen.
-Tok-tok!!
-Bai
nor da?-esan
zuen sorginak.-
-Ni
naiz, Sugain.-erantzun
zuen igelak.-
-Pasa,
pasa!-esan zuen
sorginak
-Laguntza
beharrean nago.-esan
zuen igelak.
-Magia
beharrean esan
nahiko duzu!-esan
zuen irripartsu sorginak.
-Bihur
nazazu gizaki mesedez !-oihukatu
zuen igelak.
Elkarrizketa
luze bat
izan ondoren
sorgina nahaste porraste bat
prestatzen hasi zen. Bukatu zuenean,
Sugainek edan egin
zuen pozima
baina ez
zen ezer
gertatu.
Biharamunean,
printzesa ikusi zuen
Sugainek eta beregana
urbildu zen. Printzesak igelari begietara
begiratu eta
pentsatu zuen
benetako printzea
zela eta
muxu eman
zion.
Orduan
maitagarri guztiak
agertu ziren
Sugainen inguruan!!
Eta
Sugain
gizon bihurtu zen eta
gure igela
zena orain
printze galanta zen. Printzesari,
maite zuela
esan zion eta
printzesa ere
berehala maitemindu
zen berarekin.
Handik
aurrera, poz-pozik
bizi izan
ziren maitagarriz inguraturik.
Irati Larraņaga 5.maila