1995ean gertatu zen, Osiñaga auzoko jaietan. Ekhiñe izeneko ume bat jaio zen. Oso ixila eta alaia zen umea.
Egun
batean, Osiñagako jaiak zirenez jende asko zebilen auzoan.
Bi
lapurrek jakin zuten Osiñagako jaiak zirela eta zerbait lapurtzeko asmotan auzo
horretara joan ziren mozorrotuta txukun-txukun eta dotore-dotore.
Ekhine
han zegoen eta lapurrek ikusi zutenean hura eramatea eta saltzea pentsatu zuten.
Negarrez
hasi zen umea baina inork ez zuen entzun zeren buila handia zegoen eta bi
lapurrek umea eraman zuten azkenean.
-Zer
ondo! lapurtu dugu zerbait azkenean! – esan zuen lapurretako batek –
Eta
besteak:
-
Bai, oso erraza izan da.
Eta
kotxean sartu ziren.
Baina
lapurreta ez zitzaien hain ongi atera txakur batek ikusi baitzituen lapurretan
eta zaunkaka hasi zen:
-
Uau,uau,uau,uau
Eta
kotxearen atzetik joan zen txakurra.
azkenean
iritsi zen txabolara eta umea ikusi zuen lasto gainean.
Txakurra umearen bila sartu zen txabolara, baina ez zen konturatu bi lapurrak han zeudela eta borrokan hasi ziren.
Gogor borrokatu ondoren umea berreskuratu zuen txakurrak eta Osiñaga auzora eraman zuen eta han inor enteratu gabe bere kotxetxoan utzi zuen.
Handik
urte askotara, umea handitu egin zen eta txakurrarekin
bizi izan zen. Ikasketa guztiak gaindituta albaitari izatea erabaki zuen eta oso albaitari ona izan zen eta poz –pozik bizi izan ziren txakurra eta bera. Lapur haiek ez ziren Osiñagara berriz gerturatu.
Ekhiñe Arruti 5. maila