Lehengo
urteko udan, familia
batek pentsatu zuen oporretara Madagaskar uharteko oihanera joatea. Aitari, asko
gustatzen zitzaion bidaiatzea eta gainera, indartsua eta handia zen. Ama, oso
jatorra zen eta animaliak asko gustatzen zitzaizkion. Bi ume zituzten Leire eta
Oier. Biak ziren abenturazaleak eta nahiko biurriak. Iritsi zen bidai eguna,
karabana hartu zuten eta aireportura joan ziren. Karabana hegazkinean sartu
zuten eta Madagaskar aldera abiatu ziren.
Hurrengo
goizean iritxi ziren. Egun guztia argazkiak egiten pasa ondoren gauean segituan
lo hartu zuten. Gau erdian, Leire eta Oier kanpora atera ziren eta norbaitek
esan zuen:
-
Aizue! Zertan ari zarete hor? Ez al dakizue oihana oso arriskutsua dela
zuek bezalako bi ume mukitsuentzat?
Leire eta Oier isil-isilik gelditu ziren ez bait zekiten nork hitz egin zuen. Atzera begiratu zuten eta suge bat ikusi zuten baina bat- batean pantera beltz bat agertu zen eta amorruz beterik esan zuen:
-
Aizu sugea! Zer uste duzu, oihana zu bezalako maltzurrez osatua dagoela
ala?. Umeak, nahi baduzue igo nire gainera eta oihana eta nire lagunak
erakutsiko dizkizuet.
Umeak panteraren gainera igo, eta oihanerantz sartu ziren. Hurrengo goizerako karabanan zeuden. Gurasoei kontatu zieten baina hauek ez zuten sinestu.
-
Bueno uste dut gezurretan zabiltzatela baina, guazen zuen lagunak
ikustera- esan zuen amak.
Karabana
barruan joan ziren umeak esandako lekura baina ez zuten inor ikusi. Aitak kamioi
baten soinua entzun zuen. Aurrerago joan eta gizon bat ikusi zuten kamioira
animaliak sartzen. Orduan, ama eta umeak karabanatik atera eta plan bat prestatu
zuten. Aita bide bazterrean jarri zen karabana
matxuratuta zeukala itxura egiten. Gizona aitarengana urbildu zen eta
kamioia gelditu zuen. Aitarekin hitz egiten ari zen bitartean, Leirek eta
Oierrek animaliak atera zituzten kamioitik amaren laguntzaz. Geroago, gizona
joan egin zen baina animaliak oihanean, gelditu ziren.
2
aste oihanean egon ondoren, beraien herrira itzuli ziren baina berriz ere
bueltatzeko asmotan.
Harrez
gero, poz- pozik bizi izan ziren eta opor haietako oroimenak ez zituzten inoiz
ere ahaztu.
IRATI ETXEBERRIA 5. maila